Реагила препараты ересек пациенттерді емдеуге қолданылады:
-         шизофрения;
­         I типті биполярлық бұзылыстарда маниакальді немесе аралас эпизодтарды;
-         I типті биполярлық бұзылыстарда (биполярлық депрессияда) депрессиялық эпизодтарды;
-         антидепрессанттармен емге қосымша ретінде ауқымды депрессиялық бұзылыстарды (АДБ) емдеуде.

Дозалану режимі
Шизофрения
Карипразиннің ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 1,5 мг құрайды. Әрі қарай дозаны 1,5 мг/тәулік адыммен ең жоғары 6 мг/тәулік дозаға дейін баяу арттыруға болады.  
Тиімді ең төмен дозаны клиникалық берілген бағалар негізінде емдеуші дәрігер анықтайды. Карипразиннің және оның белсенді метаболиттерінің жартылай шығарылу кезеңінің ұзақтығына байланысты дозаны өзгерту бірнеше апта ішінде қан плазмасындағы препараттың концентрациясына аздаған ықпалын тигізеді. Карипразинді қабылдауды бастағаннан кейін және дозаны әрбір өзгерткеннен соң бірнеше апта ішінде жағымсыз реакцияларды және емдеуге пациенттің жауабын бақылау қажет (5.2 бөлімді қараңыз)
I типті биполярлық бұзылыстарда маниакальді немесе аралас эпизодтар
Ұсынылатын дозалар диапазоны тәулігіне 1 рет 3 мг-ден 6 мг-ға дейін. Карипразиннің бастапқы дозасы 1,5 мг құрайды және оны екінші күні 3 мг-ға дейін арттыруға болады. Клиникалық жауап пен жағымдылығына байланысты дозаны одан әрі арттыру 1,5 мг немесе 3 мг қадаммен орындалуы мүмкін. Ұсынылатын ең жоғары доза тәулігіне 6 мг құрайды.
Қысқа мерзімді бақыланатын зерттеулерде тәулігіне 6 мг-нан жоғары дозалар дозаға тәуелді жағымсыз реакцияларды болдырмау үшін тиімділіктің жеткілікті артуын қамтамасыз етпейді.
I типті биполярлық бұзылыстарда (биполярлық депрессияда) депрессиялық эпизодтар
Карипразиннің бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 1,5 мг құрайды. Клиникалық реакцияға және жағымдылығына байланысты доза он бесінші күні тәулігіне 1 рет 3 мг-ға дейін арттырылуы мүмкін. Ұсынылатын ең жоғары доза тәулігіне 1 рет 3 мг құрайды.
Ауқымды депрессиялық бұзылыстар (АДБ) (антидепрессанттармен емге қосымша ретінде)
Карипразиннің бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 1,5 мг құрайды. Клиникалық реакцияға және жағымдылығына байланысты дозаны он бесінші күні тәулігіне 1 рет 3 мг-ға дейін арттыруға болады. Клиникалық зерттеулерде 14 күннен аз аралықпен дозаны жоғарылату жағымсыз реакциялардың жиілігінің ұлғаюына әкелді. Ұсынылатын ең жоғары доза тәулігіне 1 рет 3 мг құрайды.
Психозға қарсы басқа препараттардан карипразинге көшу 
Психозға қарсы басқа препараттармен емдеуден карипразинмен емдеуге көшкен кезде карипразинді қабылдауды бір мезгілде бастағанда мұның алдындағы препараттың дозасын біртіндеп азайта отырып, біртіндеп айқаспалы титрлеуді жүргізу мүмкіндігін қарастырған жөн. 
Карипразиннен психозға қарсы басқа препараттарға көшу   
Карипразинмен емдеуден психозға қарсы басқа препараттармен емдеуге көшкен кезде біртіндеп айқаспалы титрлеу қажет болмайды, карипразин қабылдауды тоқтатқаннан кейін психозға қарсы жаңа препаратты ең төмен дозадан қабылдауды бастау қажет. Қан плазмасындағы карипразиннің және оның белсенді метаболиттерінің концентрациясы шамамен 1 аптадан кейін 50%-ға төмендейтіндігін ескерген жөн (5.2 бөлімді қараңыз).
Өткізіп алған дозаны қабылдау
Егер пациент препараттың қабылданатын дозасын өткізіп алса, оны мүмкіндігінше тезірек қабылдау керек. Егер препараттың келесі дозасын қабылдау уақыты жақындап қалса, онда пациент өткізіп алған дозаны қабылдамай-ақ, препаратты қабылдаудың әдеттегі режиміне сәйкес келесі дозаны қабылдауы тиіс. Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін екі есе дозаны қабылдауға болмайды.
Пациенттердің ерекше топтары
Егде жастағы пациенттер
65 жастағы және одан үлкен пациенттерде, жасырақ пациенттермен салыстырғанда, емдеуге жауаптың айырмашылықтарын білу үшін карипразинді қолдану жөніндегі деректер жеткіліксіз (5.2 бөлімді қараңыз). Егде жастағы пациенттерде дозаны таңдау үлкен сақтықпен жүргізілуі тиіс.
Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер
Бүйрек функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар (креатинин клиренсі (КК) ≥30 мл/мин және <89 мл/мин) пациенттерде препарат дозасын түзету қажет емес. Бүйрек функциясының ауыр бұзылуы бар (КК <30 мл/мин) пациенттерде карипразиннің қауіпсіздігіне және тиімділігіне баға берілген жоқ  (5.2 бөлімді қараңыз).Карипразинді бүйрек функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерге қолдану ұсынылмаған. 
Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер
Бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар (Чайлд-Пью шкаласы бойынша 5–9 балл) пациенттерде препарат дозасын түзету қажет емес. Бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылулары бар (Чайлд-Пью шкаласы бойынша 10–15 балл) пациенттерде карипразиннің қауіпсіздігіне және тиімділігіне баға берілген жоқ (5.2 бөлімді қараңыз). Карипразинді бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерге қолдану ұсынылмаған. 
Балалар
Карипразинді балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қолданудың қауіпсіздігі және тиімділігі анықталған жоқ.Деректер жоқ.
Қолдану тәсілі
Реагила препараты, тамақ ішуге байланыссыз, тәулігіне 1 рет белгілі бір уақытта ішке қабылданады.    
Карипразинді қабылдаған кезде алкоголь тұтынудан аулақ болу керек (4.5 бөлімін қараңыз).

-         Әсер етуші затқа немесе 6.1 бөлімде атап көрсетілген қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық.
-         CYP3A4 изоферментінің күшті тежегіштерін бір мезгілде қабылдау (4.5 бөлімін қараңыз).
-         CYP3A4 изоферментінің күшті немесе орташа индукторларын бір мезгілде қабылдау (4.5 бөлімін қараңыз).
 
Деменциясы бар егде жастағы пациенттер
Деменциясы бар егде жастағы пациенттерде карипразинді қолдану зерттелмеген. Карипразинді мұндай пациенттерде жалпы өлім қаупінің жоғарылауына байланысты қолдану ұсынылмайды.

Сақтықпен 
Реагила препаратын сақтықпен қолдану керек: суицид жасаудың жоғары қаупі бар, акатизиясы бар, орнында ұзақ отыра алмайтын, кешеуілдеген дискинезияның жоғары қаупі, Паркинсон ауруы бар пациенттерде, анамнезінде нейролептикалық қатерлі синдромы бар, анамнезінде құрысулары немесе құрысуға дайындық шегін төмендететін жай-күйі, катарактасы, инсульт даму қаупі факторлары, қант диабеті, гипергликемияның даму қаупі факторлары бар, семіздік қаупі бар; артериялық гипотензияға (мысалы, дегидратацияда, гиповолемияда, гипотензиялық препараттармен емдегенде) бейімі бар, анамнезінде жүрек-қан тамырлары аурулары болғанда, веналық тромбоэмболиялық асқынулар қаупімен пациенттерде (4.4 бөлімін қараңыз). Бала туу жасындағы әйелдер карипразинді қабылдау кезінде және оны қабылдау аяқталғаннан кейін кем дегенде 10 апта бойы тиімділігі жоғары контрацепция шарасын қолдануы тиіс.
Суицидтік ойлар мен мінез-құлық
Суицидтілік (суицидтік ойлар, суицидке ұмтылыс және жасалған суицид) психоз аясында болуы мүмкін және әдетте емдеуді бастағаннан кейін бірден немесе психозға қарсы басқа препараттармен емдеуден ауысқаннан кейін байқалады. Психозға қарсы препараттармен емделу барысында суицид қаупі жоғары пациенттер мұқият бақылауда болуы тиіс.
Акатизия, орнында ұзақ отыра алмау
Акатизия және орнында ұзақ отыра алмау психозға қарсы препараттарды қолданғанда кездесетін жиі жағымсыз реакциялар болып табылады. Акатизия – ішкі мазасыздық сезімімен және үнемі қозғалыста болуды қажет етуімен, сондай-ақ түрегеліп тұрған немесе отырған кезде корпустың шайқалуымен, аяқты көтерумен, орнында тұрып жүруді имитациялаумен және отырған күйінде аяқты айқастыру-жазумен сипатталатын қимыл-қозғалыс бұзылысы. Карипразин акатизияны және орнында ұзақ отыра алмауды туындататын болғандықтан, оны акатизия симптомдары немесе оған бейімділігі байқалған пациенттерде сақтықпен қолданған жөн. Акатизия емнің бас кезінде дамиды. Демек, емдеудің алғашқы фазасы ішінде пациенттерге мұқият бақылау жүргізу маңызды.Профилактика дозаны біртіндеп арттыруды қамтиды; емдік шаралар карипразиннің дозасын аздап төмендетуді немесе экстрапирамидалық симптомдарды(ЭПС) басуға арналған препараттарды қолдануды қамтиды. Препарат дозасы пациенттің емдеуге жекелей жауабына және жағымдылығына байланысты түзетілуі мүмкін (4.8 бөлімін қараңыз).   
Кеш байқалатын дискинезия
Кеш байқалатын дискинезия – психозға қарсы препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде туындауы мүмкін, потенциалды қайтымсыз, ырғақты, негізінен тілдің және/немесе беттің еріксіз қимылын қамтитын синдром.Карипразинді қабылдап жүрген пациентте кешеуілдеген  дискинезия белгілері және симптомдары пайда болғанда препарат қабылдауды тоқтатудың дұрыстығын қарастыру керек.
Паркинсон ауруы
Паркинсон ауруы бар пациенттерге психозға қарсы дәрілік препараттарды қолданған кезде негізгі аурулардың өршуін туындатуы және Паркинсон ауруы симптомдарының күшеюіне әкелуі мүмкін.Демек, карипразинді Паркинсон ауруы бар пациенттерге тағайындай отырып, дәрігер оның пайдасы мен қаупін мұқият таразылауы тиіс.
Көздегі симптомдары /катаракта
Карипразинді иттерде клиникаға дейінгі зерттеулерде көзбұршақтың бұлыңғырлануы/катаракта анықталды (4.8 бөлімін қараңыз). Алайда адамдағы зерттеулерде көзбұршақ өзгеруі/катаракта мен карипразинді қабылдау арасында себеп-салдарлық байланыс анықталған жоқ. Дегенмен, катарактамен потенциалды байланысты симптомдар дамыған пациенттерді офтальмологиялық тексеруге жіберу және содан соң емдеуді жалғастыру мүмкіндігіне баға беру қажет.
Қатерлі нейролептикалық синдром (ҚНС)
Психозға қарсы дәрілерді қолданғанда өмір үшін қауіпті симптомдар кешені – қатерлі нейролептикалық синдромның дамығаны байқалды. ҚНС-тің клиникалық көріністеріне гипертермия, бұлшықеттердің сіресуі, қан сарысуындағы креатинфосфокиназа белсенділігінің артуы, сананың бұзылысы және вегетативті жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар (тамыр соғуының жүйесіздігі, артериялық қысымның тұрақсыздығы, тахикардия, қатты терлеу және жүрек ырғағының бұзылулары) жатады.Қосымша көріністер миоглобинурияны (рабдомиолиз) және бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігін қамтуы мүмкін. Егер пациентте ҚНС белгілері және симптомдары немесе түсініксіз этиологиямен жоғары қызба ҚНС қосымша клиникалық көріністерінсіз байқалса, карипразинді қолдануды дереу тоқтату қажет.
Құрысулар және құрысу ұстамалары  
Карипразинді анамнезінде құрысулары бар немесе құрысуға дайындық шегінің төмендеуімен қатар жүретін аурулары бар пациенттерге сақтықпен қолданған жөн.
Ми қанайналымының жедел бұзылу қаупі
Цереброваскулярлық жағымсыз реакциялар қаупінің шамамен 3 есе жоғарылауы деменциясы бар пациенттерде кейбір атипиялы психозға қары препараттарды қолданған кезде рандомизацияланған, плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеулерде байқалды. Қауіптің жоғарылау механизмі анықталған жоқ. Психозға қарсы басқа препараттарды қолданғанда немесе пациенттердің басқа топтарында қауіптің артуын жоққа шығаруға болмайды. Карипразинді инсульттің қауіп факторлары бар пациенттерге сақтықпен қолданған жөн.
Жүрек және қантамырлар тарапынан бұзылулар 
Артериялық қысымның өзгерулері
Карипразин ортостатикалық гипотензияны, сондай-ақ артериялық гипертензияны туындатуы мүмкін (4.8 бөлімін қараңыз). Карипразинді артериялық қысымы өзгеруге бейім, жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Артериялық қысымды қадағалау қажет.
Электрокардиограммадағы (ЭКГ) өзгерістер
Психозға қарсы препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде QT аралығының ұзаруы туындауы мүмкін.
QT аралығының ұзаруын зерттеуге бағытталған клиникалық зерттеуде плацебомен салыстырғанда карипразинді қолданғанда QT аралығының ұзаруы байқалмады  (5.1 бөлімін қараңыз). Клиникалық зерттеулерде карипразинді қабылдаған кезде күрделілік критерийлеріне жауап бермеген, QT аралығы ұзаруының небары бірнеше жағдайлары тіркелді (4.8 бөлімін қараңыз). Сондықтан карипразинді жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттерге және отбасылық анамнезінде QT аралығының ұзаруы бар пациенттерге, сондай-ақ QT аралығының ұзаруын туындатуы мүмкін дәрілік препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде сақтықпен қолдану керек (5.1 бөлімін қараңыз). 
Вена тромбоэмболиясы (ВТЭ)
Психозға қарсы препараттарды қолданған кезде вена тромбоэмболиясы жағдайлары тіркелді. Психозға қарсы препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде ВТЭ қаупінің жүре пайда болған факторлары жиі болатындықтан, карипразинмен емдеуді бастағанға дейін және емдеу кезінде ВТЭ-нің ықтимал қауіп факторларын анықтау және профилактикалық шаралар қабылдау қажет.
Гипергликемия және қант диабеті
Қант диабеті бар немесе қант дибеті дамуының қауіп факторлары бар (мысалы, семіздік, отбасылық анамнезінде диабеттің болуы) пациенттерде атипиялық антипсихотиктермен емдеуді бастағанда қан сарысуындағы глюкоза мөлшерін мұқият бақылау талап етіледі. Карипразиннің клиникалық зерттеулерінде глюкоза концентрациясының өзгеруіне байланысты жағымсыз құбылыстар тіркелген (5.1 бөлімін қараңыз).
Дене салмағының өзгеруі
Карипразинді қабылдаған кезде дене салмағының едәуір артуы байқалды. Пациенттер дене салмағын үнемі бақылап отыруы керек (4.8 бөлімін қараңыз).
CYP3A4 изоферментінің орташа тежегіштерін бір мезгілде қолдану
Карипазинді CYP3A4 изоферментінің орташа тежегіштерімен бір мезгілде қолдану карипразиннің жалпы экспозициясының ұлғаюына әкелуі мүмкін. Экспозицияның ұлғаюыықтималдығын ескере отырып, пациенттің жеке реакциясын және терапияның жағымдылығын бақылау ұсынылады, қажет болған жағдайда карипразин дозасын (уақытша) төмендету керек (4.5-бөлімді қараңыз).
Қосымша заттар
Реагила препараты, капсулалар, 3 мг, 4,5 мг және 6 мг, құрамында аллергиялық реакциялар туындатуы ықтимал керемет қызыл бояғышы Е129 бар.

Басқа дәрілік препараттардың карипразинге ықпал ету қабілеті 
Карипразиннің және оның негізгі белсенді метаболиттері дезметилкарипразиннің және дидезметилкарипразиннің метаболизмі көбіне CYP3A4 изоферменті және аз дәрежеде CYP2D6 изоферменті арқылы жүреді. 
CYP3A4 изоферментінің тежегіштері 
Кетоконазолды, CYP3A4 изоферментінің күшті тежегішін карипразинмен бір мезгілде қысқа мерзімді (4 күн) қолданғанда қан плазмасында карипразиннің (карипразиннің және оның белсенді метаболиттерінің жиынтығы) жалпы экспозициясының, тек байланыспаған заттар немесе байланыспаған және байланысқан компоненттерінің жиынтығы екендігі есепке алынған-алынбағанына қарамай, екі есе артуын туындатты.  
Карипразиннің белсенді метаболиттерінің жартылай шығарылу кезеңі ұзаққа созылатындықтан, бір мезгілде ұзағырақ қолданғанда қан плазмасында карипразиннің жалпы экспозициясының әрі қарай жоғарылайтынын күтуге болады. Осылайша карипразинді CYP3A4 изоферментінің күшті тежегіштерімен (мысалы, боцепревир, кларитромицин, кобицистат, индинавир, итраконазол, кетоконазол, нефазодон, нелфинавир, позаконазол, ритонавир, саквинавир, телапревир, телитромицин, вориконазол) бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3 бөлімін қараңыз). 
3 апта бойы CYP3A4 изоферментінің орташа тежегіштері, эритромицинді (күніне 2 рет 500 мг) бір мезгілде қолдану қан плазмасындағы карипразиннің жалпы экспозициясының орта есеппен 1,4 (1,03-2,32) есе артуына әкелді. Карипразинді CYP3A4 изоферментінің орташа тежегіштерімен (мысалы, эритромицин, флуконазол, дилтиазем, верапамил) бір мезгілде қолданғанда экспозицияның ұлғаю ықтималдығын ескере отырып, пациенттің жеке реакциясын және терапияның жағымдылығын бақылау ұсынылады, қажет болған жағдайда карипразин дозасын (уақытша) төмендету керек. Карипразин мен оның белсенді метаболиттерінің жартылай шығарылуы кезеңінің ұзақ болуына байланысты CYP3A4 изоферментінің орташа тежегіштерімен терапияны бастау немесе тоқтату немесе препарат дозасын өзгерту бірнеше апта ішінде препараттың қан плазмасындағы концентрациясына аздап әсер етеді. Бір мезгілде қабылдауды бастағаннан немесе тоқтатқаннан кейін бірнеше апта ішінде немесе карипразин дозасын әрбір өзгертуден кейін пациенттердің жағымсыз реакциялары мен емге жауабын бақылау қажет.
Грейпфрут шырынын қолдануға жол бермеген жөн.
CYP3A4 изоферментінің индукторлары 
Карипразинді CYP3A4 изоферментінің күшті және орташа индукторларымен бір мезгілде қолдану қан плазмасында карипразиннің жалпы экспозициясының айқын төмендеуіне әкелуі мүмкін, демек, карипразинді CYP3A4 изоферментінің күшті және орташа индукторларымен (мысалы, карбамазепин, фенобарбитал, фенитоин, рифампицин, Шілтер жапырақты шайқурай (Hypericum perforatum), бозентан, эфавиренз, этравирин, модафинил, нафциллин) бір мезгілде қабылдауға болмайды (4.3 бөлімін қараңыз).
CYP2D6 изоферментінің тежегіштері 
CYP2D6 изоферменті арқылы жүретін метаболизмдік жол карипразиннің биотрансформациясында қосалқы рөл атқарады; метаболизмі, негізінен, CYP3A4 изоферментімен жүзеге асырылады (5.2 бөлімін қараңыз). Демек, карипразиннің биотрансформациясына CYP2D6 изоферменті тежегіштерінің клиникалық тұрғыдан маңызды ықпалын тигізуінің ықтималдығы аз. 
Карипразиннің басқа дәрілік заттарға ықпал ету қабілеті  
Р-гликопротеин (P-gp) субстраттары 
Карипразин теориялық тұрғыда ең жоғары концентрациясында ішекте іn vitro P-gp тежейді.
Бұл әсердің клиникалық маңызы толық анықталмаған, дегенмен, емдік диапазоны тар дабигатран және дигоксин сияқты P-gp субстраттарын қолдану қосымша бақылауды және дозаны түзетуді қажет етуі мүмкін. 
Гормондық контрацептивтер
Дәрілік өзара әрекеттесуді зерттеуде карипразинді тәулігіне 6 мг дозада 28 күн бойы қолдану пероральді контрацептивтердің (этинилэстрадиол және левоноргестрел) фармакокинетикасына клиникалық маңызды әсер етпеді.
Фармакодинамикалық өзара әрекеттесулері
Орталық жүйке жүйесіне карипразиннің негізгі әсерін ескере отырып, Реагила препаратын орталықтық әсері бар басқа дәрілік препараттармен және алкогольмен сақтықпен қолданған жөн.

Бала тууға қабілетті әйелдер
Дәрігер бала туа алатын жастағы әйелдерге Реагила препаратын қабылдау кезінде жүктілікке жол бермеуге кеңес беруі тиіс. Бала туу функциясы сақталған пациент әйелдер емделу кезінде және Реагила препаратын қабылдауды тоқтатқаннан кейін ең кемінде 10 апта бойы контрацепцияның тиімділігі жоғары әдістерін қолдануы тиіс.
Жүктілік
Жүкті әйелдерге карипразинді қолдану жөнінде деректер жоқ немесе олар жеткіліксіз.   
Жануарларға жүргізілген клиникаға дейінгі зерттеулерде репродуктивті уыттылық, соның ішінде егеуқұйрықтардағы даму ақаулары анықталды.
Жүктілік кезінде және бала туу жасындағы, контрацепцияның сенімді әдістерін қолданбайтын әйелдерде Реагила препаратын қолдану ұсынылмайды. Карипразинді қабылдауды тоқтатқаннан кейін белсенді метаболиттерінің баяу шығарылуына байланысты контрацепцияны кем дегенде 10 апта бойы жалғастыру керек.
Жүктіліктің үшінші триместрі кезінде психозға қарсы препараттардың (соның ішінде карипразиннің) әсеріне ұшыраған жаңа туған нәрестелерде, туғаннан кейін экстрапирамидалық бұзылыстарды және/немесе ауырлық дәрежесі және ұзақтығы құбылып отыратын тоқтату синдромын қоса, жағымсыз реакциялардың даму қаупі бар. Мұндай жаңа туған нәрестелерде қозу, гипертонус, гипотонус, тремор, ұйқышылдық, респираторлық бұзылулар және қоректендірудің бұзылуы білінді. Осы асқынулардың ауырлығы құбылып отырды. Кейбір жағдайларда симптомдар өздігінен тоқтады, ал сол кезде басқа жағдайлар қарқынды емдеу бөлімдерінде емделуді және ауруханаға жатуды жалғастыруды қажет етті. Сондықтан мұндай жаңа туған нәрестелер тиянақты бақылауды керек етеді. 
Лактация
Емшек сүтіне карипразиннің және оның негізгі белсенді метаболиттерінің өтетін-өтпейтіндігі белгісіз. Карипразин және оның метаболиттері лактация кезінде егеуқұйрықтардың сүтіне енеді. Жаңа туған нәрестелер/сәбилер үшін қауіпті жоққа шығаруға болмайды. Реагила препаратын қабылдап жүрген әйелдер бала емізуден бас тартуы керек.  
Фертильділік
Адамның фертильділігіне карипразиннің ықпалы зерттелген жоқ. Клиникаға дейінгі зерттеулерде ұрғашы егеуқұйрықтарда фертильділік пен ұрықтану қабілетінің төмендеуі байқалды.

Карипразин көлік құралдарын және механизмдерді басқару қабілетіне әлсіз немесе орташа ықпалын тигізеді. Пациенттер қауіптілігі зор механизмдерді, соның ішінде көлік құралдарын басқаруға, Реагила препараты олардың қабілетіне жағымсыз ықпалын тигізбейтіндігіне толық сенімді болғанша, сақтықпен қарауы тиіс.  

Қауіпcіздік бейінінің түйіндемесі
Карипразинді  барлық үш көрсеткіш бойынша қолданған кезде ең көбірек таралған жағымсыз дәрілік реакциялар (ЖДР) экстрапирамидалық симптомдармен байланысты болды.
Жағымсыз реакциялар түйіндемесі
Төменде келтірілген жағымсыз реакциялар органдар жүйесінің кластары мен басымдықпен қолданылатын терминдері бойынша бөлінген.
Жағымсыз реакциялар пайда болу жиілігіне сәйкес берілген: өте жиі –1/10 астам тағайындау (≥10%); жиі – 1/10–1/100 тағайындау (≥1% және <10%); жиі емес – 1/100–1/1000 тағайындау (≥0,1% және <1%); сирек – 1/1000–1/10000 тағайындау (≥0,01% және <0,1%); өте сирек– аз 1/10000 тағайындау (<0,01%); жиілігі белгісіз – ЖДР жиілігін бағалау үшін деректер жеткіліксіз. Әрбір жиілік тобында жағымсыз реакциялар қауіптіліктің кему тәртібімен берілген.

Бірнеше қысқа мерзімді және ұзақ мерзімді клиникалық зерттеулерге негізделген карипразиннің қауіпсіздік бейіні 1,5 мг-ден 6 мг-ға дейінгі емдік дозалар диапазонында карипразин қабылдаған шамамен 2000 шизофрениямен ауыратын пациенттерде бағаланды.
Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар
Жиі емес: анемия, эозинофилия.
Сирек: нейтропения.
Иммундық жүйе  тарапынан бұзылулар
Сирек: аса жоғары сезімталдық.
Эндокриндік бұзылулар  
Жиі емес: қандағы тиреотропты гормон концентрациясының төмендеуі.
Сирек: гипотиреоидизм.
Метаболизм және тамақтану бұзылулары  
Жиі: дислипидемия, дене салмағының жоғарылауы, тәбеттің төмендеуі, тәбеттің жоғарылауы.
Жиі емес: қант диабеті, қан сарысуындағы натрийдің бұзылуы, қан сарысуындағы глюкоза концентрациясының жоғарылауы.
Психика бұзылулары
Жиі: ұйқының бұзылуы¹, үрей.
Жиі емес: суицидтік мінез-құлық, делирий, депрессия.
Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар
Өте жиі: акатизия², паркинсонизм³.
Жиі: сылбырлық, бас айналуы, дистония⁴, басқа да экстрапирамидалық бұзылулар және қозғалыс бұзылыстары⁵.
Жиі емес: кешеуілдеген дискинезия, дискинезия⁶, дизестезия, летаргия.
Сирек: құрысу ұстамалары/ құрысулар, амнезия, афазия.
Жиілігі белгісіз: қатерлі нейролептикалық синдром.
Көру мүшесі тарапынан бұзылулар
Жиі: көрудің анық болмауы.
Жиі емес: көзішілік қысымның жоғарылығы, аккомодация бұзылуы, көру жітілігінің төмендеуі, көздің тітіркенуі.
Сирек: катаракта, фотофобия.
Есту мүшесі және лабиринт тарапынан бұзылулар
Жиі емес: вертиго.
Жүрек тарапынан бұзылулар
Жиі: тахиаритмия.
Жиі емес: жүрек өткізгіштігінің бұзылуы, брадиаритмия, ЭКГ-де QT аралығының ұзаруы, ЭКГ-де T тісшелерінің бұзылуы.
Қан тамырлары тарапынан бұзылулар
Жиі: артериялық қысымның жоғарылауы.
Жиі емес: артериялық қысымның төмендеуі.
Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы және көкірек ортасы мүшелері тарапынан бұзылулар
Жиі емес: ықылық тию.
Асқазан-ішек бұзылулары
Жиі: құсу, жүрек айнуы, іш қатуы.
Жиі емес: гастроэзофагеальді рефлюксті ауру.
Сирек: дисфагия.
Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар
Жиі: «бауыр» ферменттері деңгейінің жоғарылауы.
Жиі емес: қандағы билирубин мөлшерінің жоғарылауы.
Жиілігі белгісіз: уытты гепатит.
Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар
Жиі емес: қышыну, бөртпе.
Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тіндер тарапынан бұзылулар  
Жиі: қан сарысуындағы креатинфосфокиназа белсенділігінің  жоғарылауы.
Сирек: рабдомиолиз.
Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар  
Жиі емес: дизурия, поллакиурия.
Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт безі тарапынан бұзылулар
Жиі емес: либидо төмендеуі, либидо жоғарылауы, эректильді дисфункция.
Жүктілік, босанудан кейінгі кезең және перинатальді жай-күй
Жиілігі белгісіз: жаңа туған нәрестелердегі тоқтату синдромы (4.6 бөлімін қараңыз).
Енгізу орнындағы жалпы бұзылулар және реакциялар
Жиі: қажығыштық.
Жиі емес: шөлдеу.
¹Ұйқының бұзылулары: ұйқысыздық, әдеттен тыс/шым-шытырық түс көрулер, ұйқының циркадтық ырғағының бұзылуы, диссомния, гиперсомния, ұйықтап кетудің бұзылуы, интрасомниялық бұзылыс, шым-шытырық түстер көру, ұйқының бұзылуы, сомнамбулизм, ерте ояну. 
²Акатизия: акатизия, психомоторлы аса жоғары белсенділік,  орнында ұзақ отыра алмау. 
³Паркинсонизм: акинезия, брадикинезия, брадифрения, «тісті дөңгелек» типті сіресушілік, экстрапирамидалық бұзылыстар, жүрістің бұзылуы, гипокинезия, буындардың қозғалмауы, тремор, маска тәріздес әлпет, бұлшықеттердің сіресуі, тірек-қимыл аппаратының қозғалмауы, желке бұлшықетінің сіресуі, паркинсонизм.
 ⁴Дистония: блефароспазм, дистония, бұлшықеттердің ширығуы, оромандибулярлы дистония, қисықмойын, тризм.
⁵Басқа да экстрапирамидалық бұзылулар және қимыл-қозғалыс бұзылыстары: тепе-теңдіктің бұзылулары, бруксизм, сілекейдің шұбыруы, дизартрия, жүріс-тұрыстың орнықсыздығы, глабеллярлы рефлекстің бұзылуы, рефлекстердің төмендеуі, қимыл-қозғалыс бұзылыстары, «тынымсыз аяқ» синдромы, сілекейдің көп ағуы, тілді қозғалтудың бұзылуы.   
⁶Дискинезия: хореоатетоз, дискинезия, қисаңдау, окулогирлі криз, тіл протрузиясы. 

Жиі: ұйқының бұзылуы², үрейлену.
Жиі емес: сананың шатасуы.
Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар
Өте жиі: акатизия³, паркинсонизм⁴.
Жиі: бас ауыруы⁵, дистония⁶, сылбырлық ⁷, бас айналуы, басқа да экстрапирамидалық бұзылулар және қимыл-қозғалыс бұзылыстары⁸.
Жиі емес: летаргия, дисгевзия, құрысулар.
Көру мүшесі тарапынан бұзылулар
Жиі: көрудің анық болмауы.
Жиі емес: құрғақ көз синдромы, фотофобия.
Есту мүшесі және лабиринт тарапынан бұзылулар
Жиі емес: вертиго, құлақтағы шуыл.
Жүрек тарапынан бұзылулар
Жиі: тахикардия⁹.
Жиі емес: 1 дәрежелі атриовентрикулярлық блокада.
Қан тамырлары тарапынан бұзылулар
Жиі: артериялық қысымның жоғарылауы¹⁰, артериялық қысымның төмендеуі¹¹.
Жиі емес: «ысынулар».
Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы және көкірек ортасы мүшелері тарапынан бұзылулар
Жиі емес: ықылық.
Асқазан-ішек бұзылуы
Жиі: жүрек айнуы, іш қатуы, құсу, диспепсия, ауыздың құрғауы.
Жиі емес: іштің кебуі, дисфагия.
Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар
Жиі емес: «бауыр» ферменттерінің белсенділігі жоғарылауы¹², бауыр функциясының зертханалық көрсеткіштерінің ауытқуы.
Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тіндер тарапынан бұзылулар  
Жиі: қаңқа-бұлшықеттің ауыруы¹³.
Жиі емес: қан сарысуындағы креатинфосфокиназа белсенділігінің  жоғарылауы.
Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар  
Жиі емес: поллакиурия.
Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт безі тарапынан бұзылулар
Жиі емес: либидо төмендеуі.
Енгізу орнындағы жалпы бұзылулар және реакциялар
Жиі: қажығыштық¹⁴.
¹Дене салмағының артуы: дене салмағының артуы, белді айналдыра ұлғаю.
² Ұйқының бұзылуы: ұйқысыздық, шым-шытырық түс көрулер, ерте ояну.
³Акатизия: акатизия, орнында отыра алмау, психомоторлық аса жоғары белсенділену.
⁴Паркинсонизм: брадикинезия, экстрапирамидалық бұзылыстар, жүрістің бұзылуы, буындардың қозғалмауы, бұлшықеттердің  сіресуі, тірек-қимыл аппаратының қозғалмауы, паркинсонизм, тремор.
⁵Бас ауыруы: бас ауыруы, бастың ширығып ауыруы.
⁶Дистония: блефароспазм, дистония, бұлшықет түйілуі, бұлшықет ширығуы, оромандибулярлы дистония.
⁷Сылбырлық: гиперсомния, сылбырлық, ұйқышылдық.
⁸Басқа да экстрапирамидалық бұзылулар және қимыл-қозғалыс бұзылыстары: тепе-теңдік бұзылуы, сілекей ағуы, дизартрия, бұлшықет тартылуы, «тынымсыз аяқ» синдромы, сілекейдің шұбыруы.
⁹Тахикардия: жүрек жиырылуы жиілігінің ұлғаюы, жүрек жиырылуы жиілігінің ортостаздық жоғары реакциясы, постуральді ортостаздық тахикардия синдромы, тахикардия, синустық тахикардия.
¹⁰Артериялық қысымның жоғарылауы: артериялық қысымның жоғарылауы, диастолалық артериялық қысымның жоғарылауы, гипертензия.
¹¹Артериялық қысымның төмендеуі: ортостаздық гипотензия, гипотензия.
¹²«Бауыр» ферменттерінің белсенділігі жоғарылауы: аланинаминотрансфераза белсенділігі жоғарылауы, аспартатаминотрансфераза белсенділігі жоғарылауы, «бауыр» ферменттерінің патологиялық белсенділігі.
¹³Қаңқа-бұлшықеттің ауыруы: артралгия, қаңқа-бұлшықеттің ауыруы, миалгия, мойынның ауыруы, ауырсыну, аяқ-қол ауыруы, жақ сүйектің ауыруы.
¹⁴Қажығыштық: астения, қажығыштық, сылбырлық.

Карипразинніңзерттеуге негізделген қауіпсіздік бейіні 1,5 мг-ден 3 мг-ға дейінгі емдік дозалар диапазонында карипразин қабылдаған биполярлық депрессиямен ауыратын шамамен 1000 пациентте бағаланды.
Метаболизм және тамақтану бұзылулары
Жиі: тәбеттің жоғарлауы, дене салмағының артуы.
Жиі емес: гиперинсулинемия¹, гиперхолестеринемия².
Психика бұзылулары
Жиі: ұйқының бұзылуы³, үрейлену⁴.
Жиі емес: суицидтік ойлар.
Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар
Өте жиі: акатизия⁵.
Жиі: сылбырлық⁶, бас айналуы⁷, паркинсонизм⁸, басқа да экстрапирамидалық бұзылулар және қозғалыс бұзылыстары⁹.
Жиі емес: дистония¹⁰, дискинезия, ақыл-ой қызметінің төмендеуі.
Көру мүшесі тарапынан бұзылулар
Жиі емес: анық көрудің болмауы, фотофобия.
Есту мүшесі және лабиринт тарапынан бұзылулар
Жиі емес: вертиго.
Жүрек тарапынан бұзылулар
Жиі емес: ЭКГ-де T тісшелерінің бұзылуы¹¹.
Асқазан-ішек бұзылуы
Жиі: жүрек айнуы, құсу.
Жиі емес: іштің ауыруы¹², гастроэзофагеальді рефлюксты ауру.
Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар
Жиі емес: «бауыр» ферменттерінің белсенділігі жоғарылауы¹³.
Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар
Жиі емес: қышыну.
Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тіндер тарапынан бұзылулар  
Жиі: қаңқа-бұлшықеттің ауыруы¹⁴.
Жиі емес: бұлшықеттің әлсіздігі.
Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт безі тарапынан бұзылулар
Жиі емес: эректильді дисфункция, оргазм бұзылуы.
Енгізу орнындағы жалпы бұзылулар және реакциялар
Жиі: қажығыштық¹⁵.
Жиі емес: шөлдеу, энергия артуы.
¹Гиперинсулинемия: қандағы глюкоза деңгейінің артуы, қандағы инсулин деңгейінің артуы, гликозилденген гемоглобин деңгейінің артуы, гиперинсулинемия.
²Гиперхолестеринемия: қандағы холестерин деңгейінің артуы, гиперхолестеринемия.
Ұйқының бұзылуы: әдеттен тыс түс көру, ұйқыға кетудің бұзылуы, ұйқысыздық, басқа психикалық бұзылыстармен байланысты ұйқысыздық, интрасомниялық бұзылыс, шым-шытырық түс көрулер, ұйқының сапасыз болуы, ұйқының бұзылуы ерте ояну.
⁴Үрей: үрей, мазасыздық сезіну, ашушаңдық, үрейлі шабуылдар, ширығу.
⁵Акатизия: қозу, акатизия, орнында отыра алмау.
⁶Сылбырлық: гиперсомния, сылбырлық, ұйқышылдық.
⁷Бас айналуы: бас айналуы, постуральді бас айналуы.
⁸Паркинсонизм: акинезия, экстрапирамидалық бұзылыстар, жүрістің бұзылуы, буындардың қозғалмауы, бұлшықеттердің сіресуі, тремор.
⁹Басқа да экстрапирамидалық бұзылулар және қимыл-қозғалыс бұзылыстары: бруксизм, сілекейдің шұбыруы, сілекей ағуы, «тынымсыз аяқ» синдромы.
¹⁰Дистония: блефароспазм, дистония, бұлшықет ширығуы, бұлшықет түйілуі.
¹¹ЭКГ-де T тісшелерінің бұзылуы: ЭКГ-де T тісшелерінің бұзылуы¹¹, ЭКГ-де ST сегментінің депрессиясы, ЭКГ-де T тісшелерінің амплитудасы төмендеуі.
¹²Іштің ауыруы¹: іште жайсыздық сезіну, іштің кебуі, іштің ауыруы, іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы.
¹³«Бауыр» ферменттерінің белсенділігі жоғарылауы: аланинаминотрансфераза белсенділігі жоғарылауы, аспартатаминотрансфераза белсенділігі жоғарылауы, гамма-глютамилтрансфераза белсенділігі жоғарылауы, «бауыр» ферменттерінің белсенділігі жоғарылауы.
¹⁴Қаңқа-бұлшықеттің ауыруы: артралгия, арқаның ауыруы, миалгия, ауырсыну, аяқ-қол ауыруы.
¹⁵ Қажығыштық: астения, қажығыштық, бұлшықеттің шаршауы, баяулық.

Карипразиннің қауіпсіздік бейіні 1,5 мг-ден 3 мг-ға дейінгі емдік дозалар диапазонында карипразин қабылдаған АДБ бар шамамен 1800 пациентте бір ұзақ мерзімді және бірнеше қысқа мерзімді клиникалық зерттеулер негізінде бағаланды.
Метаболизм мен тамақтанудың бұзылулары
Жиі: дене салмағының артуы, тәбеттің артуы.
Жиі емес: дислипидемия¹, гиперинсулинемия², тәбеттің төмендеуі.
Психикалық бұзылулар
Жиі: когнитивті бұзылыс³, ұйқысыздық⁴, үрейлену⁵.
Жиі емес: ұйқының бұзылуы⁶.
Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар
Өте жиі: акатизия⁷.
Жиі: сылбырлық⁸, паркинсонизм⁹, бас айналуы, дистония¹⁰, бас ауыруы¹¹.
Жиі емес: дискинезия, басқа да экстрапирамидалық бұзылулар¹², парестезия.
Көру мүшелері тарапынан бұзылулар
Жиі: анық көрмеу.
Жиі емес: фотофобия, құрғақ көз синдромы.
Есту мүшесі және лабиринт тарапынан бұзылулар
Жиі емес: құлақтағы шуыл, вертиго.
Жүрек тарапынан бұзылулар
Жиі емес: тахикардия¹³, ЭКГ-да QT аралығының ұзаруы, жүрек қағуын сезіну.
Қан тамырлары тарапынан бұзылулар
Жиі емес: ортостаздық гипотензия¹⁴, «ысынулар».
Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы және көкірек ортасы мүшелері тарапынан бұзылулар
Жиі емес: ықылық тию.
Асқазан-ішек бұзылулары
Жиі: іш қатуы, жүрек айнуы, ауыз құрғауы.
Жиі емес: құсу, гастроэзофагеальді рефлюксті ауру, гастрит, дисфагия, диспепсия, іштің кебуі.
Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар
Жиі: гипергидроз.
Жиі емес: бөртпе.
Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тіндер тарапынан бұзылулар
Жиі емес: қан сарысуында креатинфосфокиназа белсенділігі артуы, бұлшықет әлсіздігі, қаңқа-бұлшықет ауыруы¹⁵.
Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар
Жиі емес: дизурия, поллакиурия.
Репродуктивті жүйе және сүт безі тарапынан бұзылулар
Жиі емес: либидо төмендеуі, эректильді дисфункция, эякуляция бұзылуы.
Енгізу орнындағы жалпы бұзылулар мен реакциялар
Жиі: шаршағыштық¹⁶.
Жиі емес: ісіну, күш қуаттың артуы, шөлдеу.
¹Дислипидемия: қанда холестерин концентрациясының жоғарылауы, қанда триглицеридтер концентрациясының жоғарылауы, дислипидемия.
²Гиперинсулинемия: қанда инсулин деңгейінің артуы, гиперинсулинемия.
³Когнитивтік бұзылыстар: зейін қоюдың бұзылуы, жадының нашарлауы, ойлау қабілетінің бұзылуы.
⁴Ұйқысыздық: ұйқыға кетудің бұзылуы, ұйқысыздық, ұйқы кезіндегі бұзылыс, ерте ояну.
⁵Үрейлену: үрей, мазасыздықты  сезіну, ашушаңдық, үрейлі шабуылдар, ширығу.
⁶Ұйқының бұзылуы: әдеттен тыс түс көрулер, түнгі қорқынышты түс көрулер, ұйқы сапасының нашар болуы, ұйқының бұзылуы.
⁷Акатизия: қозу, акатизия, тағатсыздық.
⁸Сылбырлық: гиперсомния, сылбырлық, ұйқышылдық, ступор.
⁹Паркинсонизм: экстрапирамидалық бұзылыстар, гипертонус, бұлшықет сіресуі, тірек-қимыл аппаратының қозғалысының шектелуі, миоклонус, желке бұлшықетінің сіресуі, паркинсонизм, тыныш кездегі тремор, тремор.
¹⁰Дистония: блефароспазм, дистония, бұлшықет түйілуі, бұлшықет ширығуы, оромандибулярлық дистония.
¹¹Бас ауыруы: бас ауыруы, бастағы жайсыздық, бас сақинасы, бастың ширығып ауыруы.
¹²Басқа да экстрапирамидалық бұзылулар: тепе теңдік бұзылуы, бұлшықет тартылуы, «мазасыз аяқ» синдромы.
¹³Тахикардия: жүрек жиырылу жиілігінің артуы, тахикардия.
¹⁴Ортостаздық гипотензия: постуралдық бас айналуы, ортостаздық гипотензия.
¹⁵Қаңқа-бұлшықет ауыруы: миалгия, қаңқа-бұлшықет ауыруы, аяқ-қол ауыруы, жақ сүйектің ауыруы.
¹⁶ Шаршағыштық: астения, шаршағыштық.

Көзбұршақтың бұлыңғырлануы / катаракта
Карипразиннің клиникаға дейінгі зерттеулерінде катарактаның дамуы байқалды. Сондықтан клиникалық зерттеулерде катарактаның пайда болуы көзді саңылаулы шаммен тексеру арқылы мұқият бақыланды, ал катарактаға шалдыққан пациенттер зерттеулерден шығарылды. Шизофренияны емдеуге арналған карипразинді клиникалық әзірлеме бағдарламасы барысында катарактаның бірнеше жағдайы тіркелді, бұл көрудің бұзылуынсыз көзбұршақтың елеусіз бұлыңғырлануымен сипатталады (13/3192; 0,4%). Бұл пациенттердің кейбіреулерінде ауырлататын факторлар болды. Көру мүшесі тарапынан жиі тіркелетін жағымсыз құбылыс анық көрмеу болды (плацебо: 1/683; 0,1%, карипразин: 22/2048; 1,1%).
Биполярлық мания мен депрессияны қысқа мерзімді зерттеулерде көру мүшесі тарапынан жиілігі көбірек жағымсыз құбылысы да анық көрмеу болды (плацебо: 5/433; 1,2%, карипразин 10/255; 3,9% және плацебо 2/545; 0,4%, карипразин 11/1014; сәйкесінше 1,1%).
Манияны біріккен зерттеулерде көру органы тарапынан жиілігі көбірек кездесетін жағымсыз құбылыс таанық көрмеу болды (17/485; 3,5%). Терапевтік доза диапазонындағы биполярлық мания мен биполярлық депрессияны зерттеуде катаракта сияқты жағымсыз құбылыстың дамуы туралы хабарланған жоқ.
Қосымша терапия ретінде карипразин алған пациенттердегі АДБ зерттеулерінде көру органы тарапынан жиірек кездесетін жағымсыз құбылыс көрудің анық болмауы болды (плацебо + антидепрессиялық терапия (АДТ): 12/1108; 1,1%; карипразин 1,5–3 мг + АДТ: 71/1822; 3,9%). Емдік  дозалар ауқымында қабылдаған кезде АДТ зерттеулерінде катаракта сияқты жағымсыз құбылыстың дамуы туралы хабарланған жоқ.
Экстрапирамидалық симптомдар
Шизофренияның қысқа мерзімді зерттеулерінде ЭПС дамуы тиісінше карипразин, плацебо, рисперидон және арипипразол қабылдаған пациенттердің 27%, 11,5%, 30,7% және 15,1% - да байқалды. Акатизия сәйкесінше карипразин, плацебо, рисперидон және арипипразол қабылдаған пациенттердің 13,6%; 5,1%; 9,3% және 9,9% тіркелді. Паркинсонизм тиісінше карипразин, плацебо, рисперидон және арипипразол қабылдаған пациенттердің 13,6%; 5,7%; 22,1% және 5,3% - да байқалды. Дистония тиісінше карипразин, плацебо, рисперидон және арипипразол қабылдаған пациенттердің 1,8%; 0,2%; 3,6% және 0,7% - да байқалды.
Шизофрениядағы ЭПС емдік әсерінің сақталуын ұзақ мерзімді зерттеудің плацебо-бақыланатын фазасында плацебо тобындағы 3,0% - бен салыстырғанда карипразин тобындағы пациенттердің 13,7% - ында байқалды. .Акатизия карипразин қабылдаған пациенттердің 3,9% - ында және плацебо қабылдаған пациенттердің 2,0% - ында тіркелді. Паркинсонизм сәйкесінше карипразин және плацебо топтарындағы пациенттердің 7,8% және 1,0% - ында байқалды.
Шизофрениядағы ЭПС теріс симптоматикасын зерттеуде карипразин тобындағы пациенттердің 14,3% - ында және рисперидон тобындағы пациенттердің 11,7% - ында анықталды. Акатизия карипразин қабылдаған пациенттердің 10,0% - ында және рисперидон қабылдаған пациенттердің 5,2% - ында байқалды. Паркинсонизм сәйкесінше карипразин және рисперидон топтарындағы пациенттердің 5,2% - ында және 7,4% - ында байқалды. Көп жағдайда ЭПС жеңіл немесе орташа ауырлық дәрежесінде болды және ЭПС емдеу үшін әдеттегі дәрілік препараттардың көмегімен жойылды. ЭПС-пен байланысты ЖДР салдарынан емдеуді тоқтату жиілігі төмен болды.
Биполярлық манияны 3 апталық зерттеуде акатизия мен орнында отыра алмауды қоспағанда, экстрапирамидалық симптомдармен байланысты жағымсыз дәрілік реакциялардың тіркелу жиілігі плацебо қабылдаған пациенттердегі 11,3%-бен салыстырғанда карипразинмен ем алған пациенттерде 27,5% құрады.
Акатизия мен орнында ұзақ отыра алмаудыңтуындау жиілігі плацебо қабылдаған пациенттердегі 5,5% -бен салыстырғанда карипразинмен ем алған пациенттерде 23,5% құрады.
Паркинсонизмнің пайда болу жиілігі плацебо қабылдаған пациенттердегі 8,6% -бен салыстырғанда карипразинмен ем алған пациенттерде 18,4% құрады.
Биполярлық депрессияның бақыланатын зерттеулерінде экстрапирамидалық симптомдармен байланысты жағымсыз дәрілік реакциялардың тіркелу жиілігі плацебо қабылдаған пациенттердегі 7,3% -бен салыстырғанда карипразинмен ем алған пациенттерде 16,3% құрады.
Акатизия карипразинмен емделген пациенттерде 13,4% және плацебо тобында 6,4% - да тіркелген. Паркинсонизм карипразин мен плацебо қабылдаған пациенттердің тиісінше 3,1% және 1,7% - да байқалды.
Қосымша терапия ретінде карипразинмен емделген пациенттердегі АДБ зерттеулерінде акатизия мен тағатсыздықты қоспағанда, ЭПС–мен байланысты жағымсыз дәрілік реакциялардың жиілігі 1,5-3 мг карипразин + АДТ қабылдаған топта 7,3% құрады, ал плацебо + АДТ тобында 3,6%. Карипразин 1,5–3 мг + АДТ қабылдаған пациенттерде акатизия мен тағатсыздықтың пайда болу жиілігі 18,5% және плацебо + АДТ тобында 4,1% құрады. Паркинсонизм 1,5–3 мг карипразин + АДТ қабылдаған пациенттердің 4,5% және плацебо + АДТ тобында 1,8% сәйкесінше байқалды.
Вена тромбоэмболиясы (ВТЭ)
Психозға қарсы препараттарды қолдану кезінде веналық тромбоэмболия жағдайлары тіркелді, оның ішінде өкпе артериясының тромбоэмболиясы және жиілігі анықталмаған терең веналар тромбозы.
«Бауыр» ферменттері белсенділігінің артуы
Антипсихоздық препараттарды қолданғанда бауыр трансаминазалары (АЛТ, АСТ) белсенділігінің жоғарылауы жиі байқалады. Карипразиннің шизофрениядағы клиникалық зерттеулерінде АЛТ, АСТ белсенділігінің арту жиілігі карипразин қабылдаған пациенттерде 2,2%-ды, рисперидон қабылдаған пациенттерде 1,6%-ды және плацебо қабылдаған пациенттерде 0,4% - ды құрады. Карипразинді қолданған кезде бауырдың зақымдануы байқалмады.
Манияны зерттеуде "бауыр" ферменттері белсенділігінің жоғарылау жиілігі карипразин тобында 1,7% және плацебо тобында 1,2% құрады. Биполярлық депрессияны зерттеуде "бауыр" ферменттері белсенділігінің жоғарылау жиілігі карипразин тобында 1,3% және плацебо тобында 0,7% құрады.
Қосымша терапия ретінде карипразин қабылдаған пациенттердегі АДБ зерттеулерінде "бауыр" ферменттерінің белсенділігінің жоғарылау жиілігі 1,5–3 мг карипразин + АДТ алған топта 0,66% және плацебо + АДТ тобында 1,35% құрады.
Дене салмағының өзгеруі
Шизофренияны емдеудің қысқа мерзімді зерттеулерінде карипразин тобында плацебо тобымен салыстырғанда дене салмағының біршама айқын өсуі байқалды: сәйкесінше 1 кг және 0,3 кг. Шизофрения терапиясында емдеу кезеңінің соңына қарай емдік әсерді сақтаудың ұзақ мерзімді зерттеуінде бастапқы мәнге қатысты дене салмағының өзгеруінің клиникалық маңызды айырмашылықтары байқалмады (карипразин тобында 1,1 кг және плацебо тобында 0,9 кг).
Зерттеудің ашық фазасында карипразинді қабылдаудың 20 аптасы ішінде пациенттердің 9,0% - ында дене салмағының әлеуетті клиникалық елеулі артуы (≥ 7% артуы ретінде анықталатын) дамыды, жасырын салыстырылмалы фазасында карипразинді қабылдауды жалғастырған пациенттердің 9,8% - ында дене салмағының әлеуетті клиникалық елеулі артуы карипразинді ашық режимде қабылдағаннан 20 аптадан кейін плацебо тобына рандомизацияланған пациенттердің 7,1% - бен салыстырғанда байқалды. Теріс симптоматиканы зерттеуде дене салмағының орташа өзгеруі карипразинді қабылдау кезінде -0,3 кг және рисперидонды қабылдау кезінде +0,6 кг құрады, ал дене салмағының әлеуетті клиникалық елеулі артуы карипразин тобындағы пациенттердің 6% - ында және рисперидон тобындағы 7,4% - да байқалды. Манияның қысқа мерзімді зерттеулерінде дене салмағының орташа өзгеруі екі топта да бірдей болды: плацебо тобында +0,2 кг және карипразин тобында +0,5 кг болды. Ұзақ мерзімді мания зерттеуінде бастапқы мәнге қатысты соңғы нүктенің (дене салмағының) орташа өзгерісі шамамен 1 кг болды. Ұзақ мерзімді мания зерттеуінде пациенттердің 9,3% -да дене салмағының ықтимал клиникалық елеулі артуы байқалды (бастапқы мәнге қатысты ≥ 7% артуы).
Биполярлық депрессияны зерттеуде емдеу кезеңінің соңына қарай бастапқы мәнге қатысты дене салмағының орташа өзгеруінің клиникалық маңызы болған жоқ (плацебо үшін -0,1 кг, 1,5 мг карипразин үшін 0,7 кг және 3 мг карипразин үшін 0,4 кг).
Қосымша терапия ретінде карипразин қабылдаған пациенттерде қысқа мерзімді АДБ зерттеулерінде емнің салыстырмалы жасырын кезеңінің соңына қарай дене салмағының бастапқы мәніне қатысты орташа өзгеруі сәйкесінше карипразин + AДT тобында 0,84 кг және плацебо + ADT тобында 0,22 кг болды. Қосымша терапия ретінде карипразин қабылдаған пациенттердегі АДБ ұзақ мерзімді зерттеулерінде ашық емдеу кезеңінің соңына қарай дене салмағының бастапқы мәніне қатысты орташа өзгеруі карипразин + AДT тобында 1,56 кг құрады.
QT аралығының ұзаруы
QT аралығының ұзаруын клиникалық плацебо-бақылаумен зерттеуде QT аралығының ұзаруы карипразинді қолдану кезінде байқалмаған (5.1 бөлімін қараңыз). Басқа клиникалық зерттеулерде карипразинді қабылдаған кезде күрделілік критерийлеріне жауап бермеген, QT аралығы ұзаруының небары бірнеше жағдайлары тіркелді. Емдеудің ұзақмерзімді ашық кезеңі барысында 3 пациентте (0,4%) Базетт түзетуімен (QTcB) >500 мс QT аралығының ұзақтығы тіркелді. Сондай-ақ осы пациенттердің бірінде Фридериция түзетуімен (QTcF) >500 мс. QT аралығының ұзақтығы байқалды. Бастапқы QTcF аралығының 60 мс астам ұзаруы 7 пациентте (1%), ал QTcF – 2 пациентте (0,3%) байқалды. Шизофрениядағы емдік әсердің сақталуын ұзақмерзімді зерттеудің ашық фазасында бастапқы QTcB аралығының 60 мс-тан астам ұзаруы 12 пациентте (1,6%), ал QTcF – 4 пациентте (0,5%) байқалды. Жасырын салыстырмалы емдеу кезеңі барысында бастапқы QTcB аралығының 60 мс артық ұзаруы карипразин қабылдаған 3 пациентте (3,1%) және плацебо қабылдаған 2 пациентте (2%) байқалды.
Карипразин тобындағы бір пациентте және плацебо тобындағы екі пациентте қысқа мерзімді мания зерттеулерінде Базетта (QTcB) түзетуімен QT аралығының ұзақтығы бастапқы деңгейден кейін > 500 мс құрады. Пациенттердің ешқайсысында Фридериция (QTcF) > 500 мс түзетуімен QT аралығының ұзақтығы байқалмаған.
Ұзақ мерзімді мания зерттеулерінде карипразин қабылдаған пациенттердің ешбірінде бастапқы деңгейден QTcB немесе QTcF > 500 мс аралықтарының ұзақтығы байқалмады.
ЭКГ нәтижелерімен байланысты күрделі жағымсыз құбылыстар байқалмады.
Биполярлық депрессияның зерттеулерінде карипразиннің модальды тәуліктік дозаларын қабылдаған екі топтағы және плацебо тобында бірнеше пациентте QTcB және QTcF аралықтарының жасырын салыстырмалы емдеу кезеңінде кез келген уақытта бастапқы деңгейден > 60 мс ұлғаюы байқалды: плацебомен салыстырғанда 0,4% (2/510) карипразин бойынша 0,9% (10/1167) жиынтығы және сәйкесінше 0% (0/510) плацебомен салыстырғанда жиынтығы карипразин бойынша 0,2% (2/1167) болды.
Қосымша терапия ретінде карипразин қабылдаған пациенттердегі АДБ қысқа мерзімді зерттеулерінде QTcB аралығының бастапқы деңгейден > 60 мс ұлғаюы карипразин + АДТ тобында 0,4% және плацебо + АДТ тобында  - 0,3% құрады. QTcF аралығының бастапқы деңгейден > 60 мс ұлғаюы екі топта бірдей болды (0,1%). Қосымша терапия ретінде карипразин қабылдаған пациенттерде ұзақ мерзімді АДБ зерттеулерінде QTcB және QTcF аралықтарының ұлғаюы бастапқы деңгейден > 60 мс карипразин + AДT тобында 0,6% құрады.
Күдікті жағымсыз реакциялар туралы хабарлау
Дәрілік препараттың «пайдасы-қаупі» арақатынасының үздіксіз мониторингін қамтамасыз ету мақсатында препаратты тіркегеннен кейін күдікті жағымсыз реакциялар туралы хабарлау маңызды болып табылады. Медицина қызметкерлеріне дәрілік препараттың кез-келген күдікті жағымсыз реакциялары туралы Еуразиялық экономикалық одаққа мүше-мемлекеттердің жағымсыз реакциялары туралы ұлттық хабарлау жүйелері арқылы хабарлау ұсынылады.
Ресей Федерациясы
Федералдық денсаулық сақтау саласын қадағалау жөніндегі қызмет
Мекенжайы: 109012 Мәскеу қ., Славянская алаңы, 4 үй, 1 құр.
Телефон: +7 800 550-99-03
Электрондық  пошта: pharm@roszdravnadzor.gov.ru
Интернет-сайт: https://www.roszdravnadzor.gov.ru
Беларусь Республикасы
 «Денсаулық сақтау саласындағы сараптамалар және сынақтар орталығы» Республикалық унитарлық кәсіпорны
Мекенжайы: 220037 Минск қ., Товарищеский тұйық көш., 2а
Фармакоқадағалау бөлімі
Телефон: +375 17 242-00-29
Электрондық пошта: rcpl@rceth.by
Интернет-сайт: https://www.rceth.by
Қазақстан Республикасы
Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК
Мекенжайы: 010000 Астана қ., А. Иманов көш., 13
Телефон: +7 (7172) 235 135
Электрондық пошта: pdlc@dari.kz
Интернет-сайт: https://www.ndda.kz

Симптомдары
Карипразиннің жедел артық дозалануының бір жағдайы белгілі (тәулігіне 48 мг). Бұл пациентте ортостаздық гипотензия және седативтік әсер байқалды. Сол күні пациенттің жағдайы толығымен қалпына келді.
Емі
Артық дозаланғанда демеуші ем, оның ішінде тыныс алу жолдарының талапқа сай өткізгіштігін қамтамасыз ету, оксигенация мен желдетуді, сондай-ақ симптоматикалық ем жүргізуді қамтиды. Жүрек ырғағының ықтимал бұзылуларын анықтау үшін ЭКГ үздіксіз бақылауды қоса, жүрек-қантамыр жүйесінің функциясына мониторинг жүргізуді дереу бастаған жөн. Ауыр экстрапирамидалық симптомдар дамыған кезде антихолинергиялық препараттарды тағайындау керек. Карипразин қан плазмасы ақуыздарымен жоғары дәрежеде байланысатын болғандықтан гемодиализ тиімсіз болуы мүмкін. Пациент толық сауыққанша тиянақты медициналық бақылауда болуы тиіс. Карипразин үшін спецификалық антидот жоқ. 

Фармакотерапиялық тобы: психолептиктер; басқа психозға қарсы  препараттар.
 АТХ коды: N05AX15
Әсер ету механизмі
Карипразиннің әсер ету механизмі толық белгілі емес. Дегенмен, карипразиннің емдік әсері D₃-, D₂-дофаминді рецепторларға (Ki шамасы 0,49-0,71 нмоль/л-мен салыстырғанда, тиісінше 0,085-0,3 нмоль/л) және 5-HT_1A-серотониндік рецепторларға (Ki шамасы 1,4–2,6 нмоль/л) қатысты ішінара агонизмінің және 5-HT_2B-ға және 5-HT_2A-серотониндік рецепторларға және Н₁-гистаминдік рецепторларға (Ki мәндері, сәйкесінше, 0,58–1,1 нмоль/л, 18,8 нмоль/л және 23,3 нмоль/л) қатысты антагонизмінің біріктірілімімен қамтамасыз етіледі деп болжам жасалады. Карипразин 5-НТ_2С -серотониндік және альфа₁-адренорецепторларға (Ki мәндері, сәйкесінше, 134 нмоль/л және 155 нмоль/л) аффинділігі төмен. Карипразиннің мускариндік холинергиялық рецепторларға (ТК₅₀ > 1000 нмоль/л) маңызды аффинділігі болмайды. Негізгі белсенді екі метаболит – дезметилкарипразиннің және дидезметилкарипразиннің рецепторлармен байланысу бейіні және бастапқы әсер етуші зат ретінде in vitro функциялық белсенділігінің бейіні де карипразинмен ұқсас.    
Фармакодинамикалық әсерлері
In vivo клиникаға дейінгі зерттеулер карипразиннің фармакологиялық тиімді дозаларда D₃-рецепторлармен D ₂-рецепторлардағы сияқты бірдей дәрежеде байланысатынын көрсетті. Шизофрениямен ауыратын пациенттерде 15 тәулік бойына емдік доза ауқымында қабылдаған кезде карипразиннің D₃ және D₂-дофаминдік ми рецепторларымен (негізінен D3-рецепторлар басым аймақтарда) дозаға тәуелді байланысы байқалды.
Карипразиннің QT аралығына ықпалы шизофрениясы бар немесе шизоаффектілі бұзылыстары бар пациенттерде зерттелді. Препаратты тағайындағанға дейін және тепе-тең жағдайға жеткізуге қатысты 129 пациентте 12 сағат ішінде ЭКГ-ні холтерлік мониторингтеу деректері алынды. Карипразинді емдік дозалардан асып кететін дозаларда (тәулігіне 9 мг немесе тәулігіне 18 мг) қолданғанда QT аралығының ұзаруы байқалған жоқ. Зерттеу аясындағы карипразин қабылдаған пациенттерде зерттеу барысында бастапқы көрсеткіштен  QTc аралығының ≥ 60 мс ұзаруы да, QTc > 500 мс ұзаруы да тіркелген жоқ. 
Клиникалық тиімділігі
Шизофрения
Қысқамерзімді қолдану тиімділігі
Жедел шизофрения кезінде карипразиннің тиімділігі 18-ден 60 жасқа дейінгі жастағы 1754 пациенттің қатысуымен жүргізілген 6 апталық көпорталықты, халықаралық, рандомизацияланған, жасырын салыстырмалы, плацебо-бақыланатын үш зерттеуде зерттелді. Жедел шизофренияның барлық зерттеулеріндегі бастапқы ақырғы нүкте 6 аптадан кейін оң және теріс синдромдар шкаласы бойынша бастапқы жалпы бағалаудың (PANSS) өзгеруі, екінші ақырғы нүкте 6 аптадан кейін аурудың ауырлығына (CGI-S) жалпы клиникалық әсер шкаласы бойынша бастапқы бағалаудың өзгеруі болды. Талдау сезімталдығы үшін 1,5 мг, 3,0 мг және 4,5 мг карипразиннің және 4,0 мг рисперидонның бекітілген дозаларын қолдана отырып, жүргізілген халықаралық плацебо-бақыланатын зерттеуде плацебоға қарағанда карипразиннің барлық дозалары және белсенді бақылау үшін бастапқы және қайталама ақырғы нүктелердің статистикалық тұрғыдан анық жақсаруы көрсетілді. Карипразиннің 3,0 мг және 6,0 мг және арипипразолдың 10 мг бекітілген дозаларын қолдана отырып, басқа халықаралық плацебо-бақыланатын зерттеуде талдау сезімталдығы үшін карипразиннің екі дозасы және белсенді бақылау плацебоға қарағанда бастапқы және қайталама ақырғы нүктенің статистикалық тұрғыдан анық жақсаруына әкелді. Карипразиннің 3,0-6,0 мг және 6,0-9,0 мг бекітілген/икемді дозаларын қолдана отырып, жүргізілген үшінші халықаралық плацебо-бақыланатын зерттеуде карипразин дозаларының екі тобы плацебоға қарағанда бастапқы және қайталама ақырғы нүктенің статистикалық анық жақсаруына әкелді.
Бастапқы соңғы нүктенің өзгеру нәтижелері төменде 1-кестеде жинақталған. Екінші соңғы нүктенің (CGI) және қосымша соңғы нүктелердің өзгеру нәтижелері бастапқы соңғы нүктеге қатысты алынған деректерді растады.

Карипразиннің психозға қарсы әсерінің сақталуы препаратты қолдануды рандомизациялап тоқтатумен жүргізілген ұзақмерзімді клиникалық зерттеуде зерделенді. Шизофренияның өршу симптомдары бар жалпы 751 пациент 20 апта ішінде тәулігіне 3-9 мг дозада карипразинді қабылдады, бұл ретте 337 пациент тәулігіне 3-тен 6 мг дозада карипразин қабылдады. Пациенттердің жағдайы тұрақтанғаннан кейін карипразинді бекітілген 3 немесе 6 мг дозада (n=51) немесе плацебоны (n=51) 72 аптаға дейін жасырын салыстырмалы режимде қабылдауға рандомизацияланды. Зерттеудің бастапқы ақырғы нүктесі қайталанудың дамуына дейінгі уақыт болды. Зерттеудің соңында плацебо қабылдаған пациенттердің 49,0% - ында және карипразин қабылдаған пациенттердің 21,6% - ында шизофрения белгілері қайта басталды. Осылайша, карипразин тобындағы қайталанудың дамуына дейінгі уақыт (326 күнмен салыстырғанда 92 күн, 25-перцентиль негізінде) плацебо тобына қарағанда (p=0,009) анық ұзағырақ болды.
Теріс симптомдары басым шизофрениямен ауыратын пациенттерде тиімділігі
Теріс симптомдардың басым болуымен көрінетін шизофренияны емдеудегі карипразиннің тиімділігі 26 апталық көпорталықты, жасырын салыстырмалы плацебо бақыланатын клиникалық зерттеуде зерделенді. Карипразин (3-6 мг доза ауқымы, 4,5 мг мақсатты доза) басым тұрақты теріс симптоматикамен байқалатын шизофрениямен ауыратын пациенттерде рисперидонмен (3-6 мг доза ауқымы, 4 мг мақсатты доза) салыстырылып бағаланды (n=461). Пациенттердің 86% - ы 55 жасқа толмаған, олардың 54% - ы ер адамдар.
Тұрақты теріс симптоматика кем дегенде 6 айға созылатын, теріс симптомдардың деңгейі жоғары және оң симптомдардың деңгейі төмен симптоматика[(PANSS≥24 шкаласы бойынша теріс симптомдар факторын бағалау, PANSS 3 тармағының 2 бойынша ≥4 бағалау (N1: жазыңқы аффект; N4: абулия; N6: сөйлеудің шектелуі) және PANSS ≤19 шкаласы бойынша оң симптом факторын бағалауретінде анықталды. Екінші жағымсыз симптоматикасы бар, мысалы, орташа немесе ауыр депрессия симптомдары және клиникалық айқын паркинсонизм (ЭПС) бар пациенттер зерттеуден шығарылды.
Карипразин тобында да, рисперидон тобында да пациенттерде тиімділігінің бастапқы ақырғы нүктесінің бастапқы шамасы – PANSS (PANSS-FSNS) (p<0,001) шкаласы бойынша теріс симптомдар факторын бағалау статистикалық тұрғыдан анық жақсарғаны байқалды. Алайда, 14-аптадан бастап рисперидонмен салыстырғанда карипразиннің пайдасына статистикалық анық айырмашылықтар (p=0,002) байқалды (2-кесте). Карипразин тобында да, рисперидон тобында да пациенттерде тиімділігінің екінші ақырғы нүктесінің бастапқы шамасының – жеке және әлеуметтік қызмет шкаласы бойынша жалпы бағалаудың (PSP) (p<0,001) статистикалық анық жақсарғаны байқалды. Алайда, 10-аптадан бастап рисперидонмен салыстырғанда карипразиннің пайдасына статистикалық анық айырмашылықтар (p<0,001) байқалды (2 кесте).
Аурудың ауырлығы туралы (p=0,005) және жақсару туралы (p<0,001) жалпы клиникалық әсер шкаласы бойынша бағалаулардағы айырмашылықтар, сондай-ақ PANSS-FSNS шкаласы бойынша жақсару деңгейі (26-аптада PANSS FSNS ≥30% бойынша жақсару; p= 0,003) тиімділігінің бастапқы және екінші ақырғы нүктелерін бағалау нәтижелерін растады.

I типті биполярлық бұзылыстардың маниакальді немесе  аралас эпизодтары
Карипразиннің биполярлық мания эпизодтарын емдеудегі тиімділігі 3 апталық үш плацебо-бақыланатын зерттеулерде анықталды, олар сәйкесінше 492, 235 және 310 пациентті (орташа жасы 39, диапазоны 18-ден 65 жасқа дейін) қамтыды, олар Психикалық бұзылыстар бойынша диагностикалық және статистикалық нұсқаулықтың, 4-ші басылымының қайта қаралған нұсқасына (DSM-IV-TR) сәйкес психоздық ерекшеліктері бар немесе онсыз маникальді немесе аралас эпизодтарымен I типті биполярлық бұзылыс критерийлеріне жауап берді.  Барлық үш зерттеуде де карипразин плацебодан басымдықта болды.
Әрбір зерттеуде тиімділіктің бірінші және екінші соңғы нүктелері ретінде психиатриялық симптомдарды бағалауда манияны (YMRS) бағалау үшін Янг шкаласын және сәйкесінше аурудың ауырлығы туралы жалпы клиникалық әсер шкаласы (CGI-S) пайдаланылды.
Әрбір зерттеуде бірінші соңғы нүкте үшінші аптаның соңында YMRS шкаласы бойынша бастапқы деңгейден жалпы бағалаудың төмендеуі болды. Карипразин қабылдаған пациенттердің әр тобы үшін бастапқы деңгейден өзгеріс плацебо тобымен салыстырылды.
Карипразиннің икемді дозаларын (тәулігіне 3-тен 6 мг-ға дейін немесе тәулігіне 6-дан 12 мг-ға дейін) қабылдаған пациенттердің екі тобын қамтитын үш плацебо - бақыланатын зерттеулердің бірінде карипразиннің екі тобы да плацебоға қарағанда YMRS және CGI-S шкалалары бойынша жақсы баға көрсетті. Карипразинді күніне 6-дан 12 мг-ға дейінгі дозада қабылдаған пациенттер тобында ешбір қосымша артықшылықтар анықталмады.Карипразиннің икемді дозаларын (тәулігіне 3-тен 12 мг-ға дейін) қабылдаған пациенттер тобы қатыстырылған басқа плацебо-бақыланатын зерттеуде карипразин YMRS және CGI-S шкалалары бойынша бағаланған плацебодан басым болды.
Карипазиннің икемді дозаларымен (тәулігіне 3-тен 12 мг - ға дейін) үшінші 3 апталық плацебо бақыланатын зерттеуде карипразин YMRS және CGI-S шкалалары бойынша бағалау кезінде плацебодан басым болды.
Карипразиннің тиімділігі тәулігіне 3-тен 12 мг-ға дейінгі дозалар диапазонында анықталды. 6 мг-ден жоғары дозалар төменірек дозалармен салыстырғанда қосымша артықшылық көрсетпеді, сонымен қатар белгілі бір жағымсыз реакциялардың дозаға тәуелді артуы байқалды. Сондықтан ұсынылатын ең жоғары тәуліктік доза тәулігіне 6 мг құрайды.

I типті биполярлық бұзылыс (биполярлық депрессия) кезіндегі депрессиялық эпизодтарды емдеудегі карипразиннің тиімділігі сәйкесінше 571, 474 және 478 пациентті (орташа жасы 41,6 жас, диапазоны 18-ден 65 жасқа дейін) қамтитын бір 8 апталық және екі 6 апталық плацебо бақыланатын зерттеулерде бекітілген дозаларды қолдана отырып анықталды, ол Психикалық бұзылыстар бойынша диагностикалық және статистикалық нұсқаулықтың, 4-ші басылымының (DSM-IV-TR) және 5- ші басылымының (DSM-5) қайта қаралған нұсқаларына сәйкес  I типті биполярлық бұзылыстағы депрессиялық эпизод критерийлеріне жауап берген.
Әрбір зерттеудегі бірінші соңғы нүкте алтыншы аптаның соңындағы депрессияны бағалаудың (MADRS) Монтгомери-Асберг шкаласы бойынша бастапқы деңгейден жалпы бағалаудың өзгеруі болды. Екінші соңғы нүкте 6-аптадағы CGI-S шкаласы бойынша бағасының бастапқы деңгеймен салыстырғандағы өзгерісі болды.
Алтыншы аптаның соңында карипразиннің үш бекітілген дозасын (тәулігіне 0,75 мг, тәулігіне 1,5 мг және тәулігіне 3 мг) қолдана отырып, 8 апталық плацебо бақыланатын зерттеуде карипразин MADRS және CGI-S шкалаларының бағалауына сәйкес плацебодан басым болды. Алтыншы аптаның соңында карипразиннің бекітілген екі дозасын (тәулігіне 1,5 мг және тәулігіне 3 мг) қолданатын бір 6 апталық плацебо бақыланатын зерттеуде 1,5 мг және 3 мг дозадағы карипразин MADRS шкаласы бойынша бағаланған плацебодан басым болды.
Алтыншы аптаның соңында карипразиннің бекітілген екі дозасын (тәулігіне 1,5 мг және тәулігіне 3 мг) қолданатын басқа 6 апталық плацебо бақыланатын зерттеуде 1,5 мг дозадағы карипразин MADRS және CGI-S шкалалары бойынша бағаланған плацебодан басым болды.
Жасына қарай (55 жастан асқан бірнеше пациент), жынысы мен нәсіліне қарай бөлінген пациенттердің қосалқы топтарында жүргізілген зерттеу препаратпен емдеуге жауап беруде нақты айырмашылықтарды таппады.

Карипразиннің АДБ емдеудегі антидепрессантармен терапияға қосымша ретінде тиімділігі алдыңғы AДT-нің 1-3 курсына жауабы талапқа сай болмаған, психикалық бұзылулар жөніндегі 4-ші басылым, қайта қаралған нұсқа (DSM-IV-TR) және 5-ші басылымдағы (DSM-5) Диагностикалық және статистикалық нұсқаулыққа сәйкес, үрейлі симптомдары бар немесе онсыз, АДБ критерийлеріне жауап беретін екі зерттеудегі ересек пациенттерде(орташа жасы 45 жас, диапазоны 18-ден 65 жасқа дейінгі; 72% әйелдер құрады; 85% еуропа нәсілінің өкілдері болды) бағаланды. Антидепрессанттармен емдеуге талапқа сай емес жауап, талапқа сай дозада және талапқа сай ұзақтықта қолданғанда 50% - дан аз жақсару ретінде анықталды. Әрбір зерттеуде бастапқы соңғы нүкте 6 немесе 8 аптаға қарай Монтгомери-Асберг (MADRS) депрессия шкаласы бойынша бастапқы деңгейден жалпы бағалаудың өзгеруі болды.
Депрессия симптомдарының ауырлық дәрежесін бағалау үшін 10 баллдық MADRS шкаласы қолданылды, мұнда 0 симптомдардың жоқтығын білдіреді, ал 60 – ең жоғары ауырлық симптомдарын білдіреді. Карипразиннің екі бекітілген дозасын (тәулігіне 1,5 мг немесе тәулігіне 3 мг) + АДТ, карипразин тәулігіне 1,5 мг + АДТ қолдану 6 апталық плацебо-бақыланатын зерттеуде (N = 751), MADRS шкаласы бойынша алтыншы аптаның соңында бағалау бойынша плацебо + АДТ әсерінен асып түсті.
Карипразиннің тәулігіне 3 мг + АДТ тобындағы емдеу тиімділігі (плацебо + АДТ салыстырғанда) статистикалық тұрғыдан елеулі болмады.
Карипразиннің икемді дозасын: 1–2 мг/тәулік + АДТ немесе 2–4,5 мг/ тәулік + АДТ, карипразин 2–4,5 мг/ тәулік (орташа дозасы 2,6 мг/ тәулік) + АДТ қолданған 8 апталық плацебо бақыланатын зерттеуде (N = 808) MADRS шкаласы бойынша сегізінші аптаның соңында бағалау бойынша плацебо + АДТ әсерінен асып түсті. Карипразин 1–2 мг/ тәулік + АДТ тобындағы емнің әсері (плацебо + АДТ салыстырғанда) статистикалық елеулі болмады.
Екі зерттеудің де (6 апталық және 8 апталық) негізгі тиімділік параметрлерінің нәтижелері төменде 5-кестеде келтірілген.

Карипразиннің, белсенділігі карипразинге ұқсас, фармакологиялық тұрғыдан белсенді екі метаболиті дезметилкарипразин (DCAR) және дидезметилкарипразин (DDCAR) бар. Жалпы экспозициясы (карипразиннің және DCAR мен DDCAR метаболиттерінің жиынтығы) шамамен 1 апта қолданғаннан кейін тепе-тең жағдайдағы экспозицияның 50%-на жетеді, ал 3 аптадан кейін тепе-тең жағдайдағы экспозицияның 90%-на жеткізіледі. Тепе-тең жағдайда дидезметилкарипразиннің экспозициясы карипразиннің экспозициясынан шамамен 2–3 есе басым болады, ал дезметилкарипразиннің экспозициясы карипразиннің экспозициясының шамамен 30%-ын құрайды. 
Сіңуі
Карипразиннің абсолюттік биожетімділігі белгісіз. Ішке қабылдаған кезде карипразин жақсы сіңеді. Препаратты көп реттік қабылдағанда шамамен 3–8 сағаттан соң қан плазмасындағы карипразиннің және негізгі белсенді метаболиттердің ең жоғары концентрациясы (С_max) байқалады.
Карипразинді 1,5 мг дозада майлы тамақпен (900–1000 калория) бір реттік қабылдау карипразиннің C_max немесе «концентрация-уақыт» (AUC) астындағы уақыт мәндеріне маңызды ықпалын тигізген жоқ (тамақ ішкеннен кейін, ашқарынға қарағанда, AUC_0-∞ 12%-ға артты, C_max <5%-ға төмендеді).Тамақтың DCAR мен DDCAR экспозициясына ықпалы да өте төмен болды.  
Карипразин тамақ ішуге қарамай-ақ қолданыла беруі мүмкін.  
Таралуы
Популяциялық фармакокинетикалық талдау негізінде карипразиннің болжамды таралу көлемі (V/F) 916 л, DCAR – 475 л, DDCAR – 1568 л құрады, бұл карипразиннің және оның негізгі белсенді метаболиттерінің кеңінен таралғанын көрсетеді. Карипразин (CAR) және оның негізгі белсенді метаболиттері қан плазмасының ақуыздарымен жоғары дәрежеде байланысады (CAR үшін 96–97%, DCAR үшін 94–97%, DDCAR үшін 92–97%). 
Биотрансформациясы
Карипразиннің метаболизмі деметилдену (DCAR және DDCAR), гидроксилдену (гидроксикарипразин, HCAR) және деметилдену мен гидроксилденудің біріктірілімі  (гидроксидезметилкарипразин, HDCAR, және гидроксидидезметилкарипразин, HDDCAR) арқылы жүзеге асырылады. HCAR, HDCAR және HDDCAR метаболиттері ақырында сульфатпен және глюкуронидпен сәйкесінше конъюгталарға трансформацияланады.Тағы бір метаболит, дездихлорофенилпиперазинкарипразин қышқылы (DDCPPCAR), карипразиннің деалкилирленуі және кейіннен тотығуы жолымен түзіледі.  Карипразин CYP3A4 изоферментімен, аз дәрежеде, CYP2D6 изоферментімен DCAR және HCAR метаболиттеріне дейін метаболизденеді.DCAR әрі қарай CYP3A4 изоферментінің және, аз дәрежеде, CYP2D6 изоферментімен DDCAR және HDCAR метаболиттеріне трансформацияланады. DDCAR әрі қарай CYP3A4 изоферментімен HDDCAR дейін метаболизденеді. 
Карипразин және оның негізгі белсенді метаболиттері Р-гликопротеиннің (P-gp), органикалық аниондардың тасымалдаушы 1B1 және 1B3 полипептидтерінің (OATP1B1 және OATP1B3) және сүт бездері обырының резистентті ақуыздарының (BCRP) субстраттары болып табылмайды. Бұл, демек, P-gp, OATP1B1, OATP1B3 және BCRP тежегіштерімен өзара әрекеттесуінің екіталай екендігін көрсетеді.

Карипразин және оның негізгі белсенді метаболиттері көбіне бауырлық метаболизм арқылы шығарылады. Карипразинді тәулігіне 12,5 мг дозада қабылдағаннан кейін дозаның 20,8%-ы бүйрек арқылы карипразин және оның метаболиттері түрінде шығарылады. 
Карипразиннің 1,2% дозасы өзгермеген күйінде бүйрек арқылы, 3,7%-ы ішек арқылы шығарылады.  
Орташа ақырғы жартылай шығарылу кезеңі (Т_1/2)  (карипразин және дезметилкарипразин үшін 1-3 тәулік және дидезметилкарипразин үшін 13-19 тәулік) емдеуді тоқтатқаннан кейін тепе-тең жағдайға және қан плазмасындағы концентрацияның төмендеуіне жеткізілетін уақытты анықтаған жоқ.Пациенттерді карипразинмен емдеген кезде тиімді Т_1/2, ақырғы Т_1/2 қарағанда, үлкен мәнге ие. Тиімді Т_1/2 карипразин және дезметилкарипразин үшін 2 тәулікті, дидезметилкарипразин үшін 8 тәулікті және жалпы тәулікті және жалпы карипразин үшін шамамен 1 аптаны құрайды. Қан плазмасындағы карипразиннің жалпы концентрациясы препарат қабылдауды тоқтатқаннан кейін немесе үзілісінен кейін біртіндеп төмендейді.Қан плазмасындағы жалпы карипразиннің концентрациясы шамамен 1 аптадан соң 50%-ға және шамамен 3 аптадан соң 90%-ға төмендейді.   

Көп реттік қабылдағанда карипразиннің және оның негізгі белсенді екі метаболитінің – дезметилкарипразиннің және дидезметилкарипразиннің қан плазмасындағы экспозициясы 1,5-тен 6 мг-ге дейінгі емдік доза диапазонында пропорциялы артады.

Бүйрек жеткіліксіздігі
Карипразиннің клиникалық зерттеу бағдарламасына қатысқан, бүйрек функциясының айырмашылықтары бар, оның ішінде бүйректің қалыпты функциясы (креатинин клиренсі (КК) ≥90 мл/мин), сондай-ақ жеңіл (КК 60-89 мл/мин) және орташа (КК 30-59 мл/мин) бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерден алынған деректерді пайдалана отырып, популяциялық фармакокинетикалық модельдеу жүргізілді. Қан плазмасындағы карипразин клиренсі мен креатинин клиренсі арасында маңызды байланыс анықталған жоқ.
Бүйрек функциясының ауыр бұзылулары (КК < 30 мл/мин) бар пациенттерде карипразинді қолдану зерттелмеген (4.2 бөлімді қараңыз).
Бауыр жеткіліксіздігі
2 бөліктен тұратын зерттеу (карипразинді 1 мг дозада бір реттік қабылдау [А бөлігі] және 14 күн ішінде 0,5 мг дозада карипразинді күнделікті қабылдау [В бөлігі]) бауыр функциясының әртүрлі бұзылулары (Чайлд-Пью жіктемесі бойынша А және В кластары) бар пациенттердіңқатысуымен жүргізілді.
Дені сау адамдармен салыстырғанда, бауыр функциясы жеңіл және орташа дәрежеде бұзылған пациенттерде карипразиннің экспозициясының (C_max және AUC) шамамен 25%-ға ұлғайғаны анықталды.
Сондай-ақ, карипразинді 14 күн ішінде тәулігіне 1 мг немесе 0,5 мг дозада қолданған кезде негізгі белсенді метаболиттердің, дезметилкарипразин мен дидезметилкарипразиннің шамамен 45% - ға төмен экспозициясы анықталды.
Карипразинді көп рет қабылдаған кезде жеңіл және орташа бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде белсенді заттардың жалпы экспозициясы (CAR+DCAR+DDCAR) (AUC және C_max) сәйкесінше 21-22% және 13-15% төмендеді. Бұл ретте дені сау адамдармен салыстырғанда, егер жеңіл және орташа дәрежелі ауырлықтағы бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттердегі байланыспаған заттардың концентрациясын ескерсек, жалпы экспозиция тиісінше 12-13% - ға төмендеп, 20-25% - ға ұлғайды. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары (Чайлд-Пью жіктемесі бойынша С класы) бар пациенттерде карипразинді қолдану зерттелмеген (4.2 бөлімді қараңыз).
Жасы, жынысы және нәсілі 
Популяциялық фармокинетикалық талдауда фармакокинетикалық көрсеткіштерінде (карипразиннің және оның негізгі белсенді метаболиттерінің AUC және C_max жиынтығы) жасқа, жынысқа және нәсілге тәуелді клиникалық тұрғыдан маңызды айырмашылықтар байқалған жоқ. Талдауға әртүрлі нәсілдерден 2844 пациент, оның ішінде 50-65 жастағы 536 пациент кірді. 2844 пациенттің 933-і әйел болды (4.2 бөлімін қараңыз). Карипразинді 65 жастан асқан пациенттерде қолдану жөнінде деректер жеткіліксіз. 
Шылым шегу
Карипразин CYP1A2 изоферментінің субстраты болып табылмайды, сондықтан шылым шегу карипразиннің фармакокинетикасына ықпалын тигізеді деп күтілмейді. 
Карипразиннің басқа дәрілік заттарға әсер ету қабілеті
Карипразин және оның негізгі белсенді метаболиттері in vitro CYP1A2, CYP2B6 және CYP3A4 изоферменттерін индукцияламайды және CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP219, CYP2D6, CYP2E1 және CYP3A4 изоферменттерін тежемейді. Карипразин және оның негізгі белсенді метаболиттері in vitro OATP1B1, OATP1B3, BCRP тежегіштері, 2 органикалық катиондар тасымалдаушылары (OCT2) және 1 және 3 органикалық аниондар тасымалдаушылары (OAT1 және OAT3) болып табылмайды. DCAR және DDCAR метаболиттері P-gp тасымалдағыш тежегіші емес, ал карипразин ішекте P-gp тежейді (4.5 бөлімін қараңыз).

Реагила, 1,5 мг, капсулалар
Желатинделген жүгері крахмалы,
магний стеараты;
қатты желатинді капсула, өлшемі № 4
қақпақшасы:
желатин,
титанның қостотығы Е171;
корпусы:
желатин,
титанның қостотығы Е171.
Баспаға арналған қара түсті сия құрамы:
темірдің қара тотығы бояғышы Е172,
шеллак,
этанол,
су,
пропиленгликоль,
изопропанол,
бутанол,
сулы аммиак,
калий гидроксиді.
Реагила, 3 мг, капсулалар
Желатинделген жүгері крахмалы,
магний стеараты;
қатты желатинді капсула, өлшемі № 4
қақпақшасы:
желатин,
титанның қостотығы Е171,
темірдің сары тотығы бояғышы Е172,
бриллиантты көк бояғышы Е133,
керемет қызыл бояғышы Е129;
корпусы:
желатин,
титанның қостотығы Е171.
Баспаға арналған қара түсті сия құрамы:
темірдің қара тотығы бояғышы Е172,
шеллак,
этанол,
су,
пропиленгликоль,
изопропанол,
бутанол,
сулы аммиак,
калий гидроксиді.
Реагила, 4,5 мг, капсулалар
Желатинделген жүгері крахмалы,
магний стеараты;
қатты желатинді капсула, өлшемі № 4
қақпақшасы:
желатин,
титанның қостотығы Е171,
темірдің сары тотығы бояғышы Е172,
бриллиантты көк бояғышы Е133,
керемет қызыл бояғышы Е129;
корпусы:
желатин,
титанның қостотығы Е171,
темірдің сары тотығы бояғышы Е172,
бриллиантты көк бояғышы Е133,
керемет қызыл бояғышы Е129.
Баспаға арналған ақ түсті сия құрамы:
фармацевтикалық глазурь [этанолда шеллак ерітіндісі],
титанның қостотығы Е171,
изопропанол,
сулы аммиак,
бутанол,
пропиленгликоль,
симетикон.
Реагила, 6 мг, капсулалар
Желатинделген жүгері крахмалы,
магний стеараты;
қатты желатинді капсула, өлшемі № 3
қақпақшасы:
желатин,
титанның қостотығы Е171,
бриллиантты көк бояғышы Е133,
керемет қызыл бояғышы Е129;
корпусы:
желатин,
титанның қостотығы Е171.
Баспаға арналған қара түсті сия құрамы:
темірдің қара тотығы бояғышы Е172,
шеллак,
этанол,
су,
пропиленгликоль,
изопропанол,
бутанол,
сулы аммиак,
калий гидроксиді.

Қатысты емес.

5 жыл.

Жарықтан қорғау үшін блистерді сыртқы қаптамасында сақтаңыз.
Дәрілік препарат сақтаудың арнаулы температуралық жағдайларын талап етпейді.

1,5 мг, 3 мг 7 капсуладан ПВХ/ПЭ/ПВДХ және алюминий фольгадан жасалған блистерде. 1 немесе 4 блистерден қосымша парақпен бірге картон қорапшаға салынады.
4,5 мг, 6 мг 7 капсуладан ПВХ/ПЭ/ПВДХ және алюминий фольгадан жасалған блистерде. 4 блистерден қосымша парақпен бірге картон қорапшаға салынады.

Барлық қалған дәрілік препарат пен қалдықтарды белгіленген тәртіппен жою керек.

Тұтынушылардың шағымдарын мына мекенжайға жолдау керек:
Ресей Федерациясы
«Гедеон Рихтер» ААҚ Мәскеу қ. өкілдігі (Венгрия)   
Мекенжайы: 119049 Мәскеу қ., 4-ші Добрынинский тұйық көш., 8 үй
Телефон: +7 495 987-15-55
Электрондық пошта: drugsafety@g-richter.ru
Беларусь Республикасы
«Гедеон Рихтер» ААҚ Беларусь Республикасындағы өкілдігі
Мекенжайы: 220004 Минск қ., Победителей даңғылы, 5 үй, 505 кеңсе
Телефон, факс: +375 17 272-64-87
Телефон, факс: +375 17 215-25-21
Электрондық  пошта: drugsafety.by@gedeonrichter.eu
Қазақстан Республикасы
«Гедеон Рихтер» ААҚ Қазақстан Республикасындағы өкілдігі
Мекенжайы: 050008 Алматы қ., Төле би көш., 187
Телефон: +7  7272 58-26-23 (сапасы бойынша шағымдар)
+7 7272 58-26-22 (фармакоқадағалау), +7 701 787-47-01 (фармакоқадағалау)
Электрондық пошта: info@richter.kz; pv@richtergedeon.kz